Ontgiftend Wrijfzitbad

"KOST NIETS - IS WELDADIG"

Ontgiftende baden zijn een eenvoudig en doeltreffend middel om allerlei kwalen te helen. Bovendien kost het niets, behalve wat tijd vrij maken ten behoeven van je eigen gezondheid.

ONTGIFTENDE BADEN

door France Guillain
ISBN: 9789044710618

France Guillain, schrijfster van het boek “ONTGIFTENDE BADEN” brengt een oude natuurgeneeskundige wijsheid opnieuw onder de aandacht. Zij grijpt terug op eeuwenoude inzichten, die door één van de eerste natuur-geneeskundige artsen uit Duitsland van het einde aan de 19e eeuw, Louis Kuhne, herontdekt zijn.

In dit boek worden de helende effecten besproken van de toepassing van ontiftende baden: door afkoeling van de geslachtsdelen wordt het lichaam gestimuleerd alle overtollige opgeslagen stoffen af te voeren. Zowel overtollige voedingsstoffen als alle belastende stoffen die we maar in ons systeem opnemen, worden door deze baden teruggevoerd naar de darmen en vandaar met de ontlasting uitgescheiden. Dit proces heeft een diepgaande reinigende werking, waardoor we allerlei problemen in ons lichaam zonder kosten en met weinig moeite kunnen helen.

Louis Kuhne stelde dat het dagelijks afkoelen van de geslachtsorganen gedurende een korte tijd een zeer diepgaande genezende werking uitoefent op ons lichaam. Het klinkt onwaarschijnlijk, maar het dagelijks gebruik van wat koud water is in staat om het functioneren van je gehele fysieke en psychische staat van zijn in zeer positieve zin te beïnvloeden.

France Guillain: “Iedereen weet dat we in ons lichaam stoffen meedragen die belastend zijn, extra’s en overschotten die daar niets te zoeken hebben. Het vooral om een teveel aan voeding dat we opnemen en dat als vetten wordt opgeslagen; rook en gassen van fabrieken, auto’s, sigaretten, spuitbussen met deodorant, huishoudproducten, lakken, pesticiden .... die we onvermijdelijk inademen. Al die stoffen vinden ergens een plaatsje in ons lichaam zonder dat we precies weten waar of voor hoe lang. We weten ook weinig over de schade die dergelijke nutteloze afzettingen kunnen veroorzaken. Die belastende stoffen kunnen een lichaam dik maken, maar wie mager is, is er daarom nog niet vrij van.”

Onmogelijk?
Probeer het uit en ervaar de helende invloed van het ontgiftend wrijfzitbad op:

- versterking van de spieren
- gewichtsregulatie zonder dieet
- betere slaapfunctie
- hoofdpijn en migraine
- oorspronkelijke haarkleur keert terug
- uitslag, puistjes, eczeem, psoriasis
- betere stoelgang
- behoefte aan tabak, alcohol neemt af
- incontinentie,
- wratten en gezwellen
- stijfheid en pijn van rug en nek
- koorts, griep, verkoudheid
- enz., enz.

France Guillain noemt de reinigende baden met koud water “ontgiftende baden”. Louis Kuhne noemt deze baden: “wrijfzitbaden”. In zijn boek “DE NIEUWE GENEESKUNDE” bespreekt hij de geneeskundige werking van een aantal baden: stoombaden, zonnebaden, rompwrijfbaden en wrijfzitbaden. Aan deze laatste baden kent hij ongekende geneeskrachtige werkingen toe mits juist uitgevoerd.
Het bijzondere van het wrijfzitbad is de combinatie van koud water en het wrijven met een washand of spons van dat koude water over de geslachtsdelen. Het koude water zorgt voor de afkoeling, het wrijven voor het in stand houden van de warmtecirculatie in het gebied van de geslachtsdelen.

Klik hier voor praktische aanwijzingen

Het wrijfzitbad is door Louis Kuhne, één van de eerste Duitse natuurgeneeskundige artsen aan het eind van de 19e eeuw, als ultiem middel tot genezing van allerlei kwalen aanbevolen. Hieronder volgt zijn lezing over het wrijfzitbad, waarin alle informatie staat die je nodig hebt om het wrijfzitbad te kunnen begrijpen, toe te passen en te waarderen.

 

HET WRIJFZITBAD

uit: “De nieuwe geneeskunde”
door Louis Kuhne
Slechts verkrijgbaar in een antiquariaat.

"Door de wrijfzitbaden verkrijgt men nog grotere en snellere uitwerkingen dan door het rompwrijfbad. Darm en nieren worden daardoor zonder enige overspanning tot de grootste werkzaamheid aangezet.
Tegelijk wordt het inwendige van het lichaam, dat bij zieken dikwijls door een grotere koortsgloed verteerd wordt, onmiddellijk verkoeld. Daarbij ondervindt de zieke in het bad, wijl slechts een zeer klein deel van het lichaam wordt afgekoeld, geen koude, maar aangename verwarming. De ruimte, waarin de wrijfbaden genomen worden, moet vooral in den winter aangenaam warm zijn.

Door vrouwen wordt het wrijfzitbad op de volgende wijze uitgevoerd:
Terwijl bij het rompwrijfbad de patiënt zich tot aan de heupen in het water bevindt, komt het bij het wrijfzitbad daarop aan, dat zij in het droge zit en het lichaam met het water niet in onmiddellijke aanraking komt. Te dien einde wordt in dezelfde kuip, welke tot de rompwrijfbaden dient, een voetbankje of een door mij geconstrueerd plankje gezet en de kuip slechts zover met water gevuld, dat dit met de bovenrand van het voetbankje of het plankje gelijk staat, dus niet boven de zitplaats zelve komt. De patiënt gaat op het droge plankje of de droge voetbank zitten, doopt een groven linnen doek in het water daaronder en begint nu, terwijl zij met den doek telkens zoveel water naar boven haalt als slechts mogelijk is, het geslachtsdeel zacht te wassen. Van groot gewicht is het, dat slechts de buitenste, niet de binnenste schaamdelen gewassen worden, men moet ook niet heen en weer schuren, maar slechts zacht wassen met zoveel mogelijk water. Het zitvlak der patiënt wordt natuurlijk eveneens nat onder het baden, doch dat behoeft niemand af te schrikken, daar het niet schaadt, Gedurende de tijd der menstruatie schorten vrouwen en meisjes de wrijfzitbaden op. In zulke gevallen daarentegen, wanneer de duur der menstruatie abnormaal lang is, komen er bijzondere bad voorschriften ook gedurende die periode, die ik mij intussen voorbehoud in ieder geval zelf aan te geven. Ik wil alleen nog aanstippen, dat de periode bij vrouwen en meisjes in normalen toestand 2—3, hoogstens 4 dagen duurt en dat ieder langere duur abnormaal is.

Het water wordt bij de wrijfzitbaden steeds zo koud genomen, als de natuur het biedt (8—12° C) Toch kan een ietwat zachtere temperatuur, tot 15° toe, in bijzondere gevallen aangewend worden.
Hoe kouder het water gedurende het wrijfzitbad is, des te werkzamer zijn deze baden. Men neme het water echter niet kouder dan men het gemakkelijk aan de handen kan verdragen.
In de keerkringen en hete luchtstreken zal het niet mogelijk zijn zulk koud water te gebruiken als bij ons, men neme het water daar dan maar zoo koud als men het krijgen kan, want de verhouding van dat water tot de temperatuur der lucht aldaar zal tamelijk wel overeenstemmen met die bij ons, waarom ook de werking daar dezelfde is als hier. Vele berichten uit de keerkringsstreken, die bij mij ingekomen zijn, hebben dit op alle wijzen bevestigd.
Waar geen rompbadkuip voorhanden is, kan voor de wrijfzitbaden ieder willekeurig wasvat gebruikt worden, indien het slechts groot genoeg is om een voetbank of andere gemakkelijke zitplaats en minstens 30—40 liters water tot aan het zitvlak op te nemen. Voor kinderen is een vat van 10—25 liter waterinhoud tot aan de zitplaats voldoende. Neemt men te weinig water voor deze baden, dan wordt het water te spoedig warm, waardoor de uitwerking van het bad minder groot is.
Week water verdient de voorkeur boven fris bronwater. Waar men geen ander dan bronwater heeft, doet men goed het enige tijd te laten staan, wanneer dit ten minste gedaan kan worden zonder dat het warm wordt.

Bij de mannen is de inrichting der kuip dezelfde; bij hen wordt de buitenrand, d. i. de spits der voorhuid onder het water gewassen. De bader houdt het best met middel- en wijsvinger of ook met duim en wijsvinger der linkerhand de naar voren getrokken opperhuid voor den top van den eikel bijeen, zodat de laatste door de voorhuid geheel bedekt is, en wast nu zachtjes onder het koude water met een linnen doek ter grootte van een zakdoek, dien hij in de rechterhand onder water houdt, de uiterste spits of kant van de vooruit getrokken voorhuid.
Ook dit bad is zoo eenvoudig, dat ik niet begrijpen kan, hoe het ondanks deze nauwkeurige beschrijving nog zo dikwijls verkeerd wordt toegepast. In de meeste gevallen wordt verkeerdelijk boven water gewassen en alleen de waslap ingedoopt, terwijl er onafgebroken onder water moet gewassen worden. In andere gevallen hadden de baders het lid goed aangevat en ook met de spits in het water gehouden, doch daarop in plaats van onder water het einde van de voorhuid te wassen, het boveneind van het lid van de hand af naar het lijf gewassen. Het lid en de handen moeten bij dit bad gedeeltelijk onder water. Bij een verkeerde uitvoering kunnen de wrijfzitbaden niet de werking hebben, die hun anders eigen is, waarom ik al degenen, die niet zeker zijn van een juiste aanwending, den raad geef zich die liever door een deskundige te doen tonen of zich tot mij te wenden, dan dat zij tijd en moeite nutteloos opofferen. De duur der baden is al naar den ouderdom of de krachten 10—60 minuten.
Bij die patiënten, die inwendig ontstoken of branderige plekken hebben, of bij wie de chronisch-latente ziektetoestand in een acute overgaat, wordt de inwendige ontsteking zeer spoedig, dikwijls reeds na het eerste bad, naar onderen afgeleid en treedt dan op de plaats der wrijving of in hare onmiddellijke nabijheid weder op. In mijne bespreking van den kanker kom ik uitvoeriger op dit verschijnsel terug. Het is in alle gevallen een gunstig verschijnsel, dat niemand behoeft af te schrikken van de voortzetting der baden.

Het zal menigeen misschien onverklaarbaar voorkomen, waarom juist dit lichaamsdeel en geen ander is uitgekozen m de baden toe te passen. De oorzaak daarvan is zeer eenvoudig. De werking der wrijfzitbaden is tweeledig: allereerst een zuiver mechanische, omdat daardoor op een tot nu toe onbekende eigenaardige wijze het inwendige van het lichaam, waarin bij alle ziektetoestanden een te grote hitte heerst, normaal afgekoeld wordt, zonder het overige lichaam onnodig te verkoelen, zodat gelijktijdig gedurende ieder wrijfzitbad een eigenaardige verwarming der opperhuid, die vooral hij alle chronische ziekten te koud is, ontstaat. Door deze eigenaardige werking van het wrijfzitbad, alsook van het rompwrijfbad worden de abnormale lichaamstemperaturen, die door de ziekte in het lichaam worden te voorschijn geroepen, normaal gemaakt, d. i. iedere verdere gisting van vreemde stoffen in het lichaam belet. Want zoals ik reeds gezegd heb, wordt iedere gisting door afkoeling belemmerd resp. teruggeleid.
Verder echter wordt door de wrijfzitbaden op de zenuwen, de dragers van het leven, dus de levenskracht zelve, in het hele lichaam op tot nu ongekende wijze een sterke invloed uitgeoefend. Op geen andere plaats van het lichaam dan juist op de door mij genoemde, lopen zoveel uiteinden van de gewichtigste zenuwen in het lichaam tezamen. Dit zijn vooral de uitlopers van vele ruggenmergszenuwen en van den nervus sympathicus, die de hoofdzenuwen van het onderlijf zijn en door hun samenhang met de hersenen mogelijk maken, dat men invloed kan uitoefenen op het gehele zenuwstelsel van het lichaam, Slechts van uit de geslachtsdelen der mensheid kan men invloed uitoefenen op het gehele zenuwstelsel van het organisme. Hier is in zekeren zin de wortel van den ganse levensboom. Door de koude wassingen vindt nu een merkbare versterking der zenuwen plaats, of met andere woorden gezegd: de levenskracht van het ganse lichaam, ook die van het kleinste deel, wordt daardoor aangewakkerd. Een uitzondering vindt slechts daar plaats, waar de zenuwverbinding verbroken is.

Om intussen de werking der wrijfzitbaden voor iedereen nog duidelijker te maken en tegelijk daarmede een nauwkeurige verklaring van de levenskracht te geven, door wier
opwekking de goede uitkomsten verkregen worden, wil ik dit thema nog iets uitvoeriger behandelen.
Ik zei hierboven: “de werking der wrijfzitbaden is allereerst een zuiver mechanische." Hierbij merk ik nog het volgende op: deze mechanische werking wordt alleen door de oorzaak van het ontstaan of het wezen van alle ziekten bepaald en laat zich kortweg in deze stelling samenvatten: “Iedere ziekte kan slechts uit het lichaam verwijderd worden door haar langs dezelfde weg, waarop zij er in gekomen is, weder daaruit te leiden. Wij kunnen dus slechts dan ziekten genezen, wanneer wij er in slagen een middel te vinden, waardoor wij de ziekte naar haar eigen aanvangspunt kunnen terugleiden.”

Ik heb in mijne tweede, derde en vierde voordracht uitvoerig gesproken over het tot dusver onbekende wezen of de oorzaak van alle ziekten. Wie deze verklaringen oplettend gevolgd heeft, zal weten dat ziekte zich slechts door het binnen dringen of ontstaan van ziektestoffen in het lichaam ontwikkelen ka. In het lichaam geraken deze ziektestoffen door onvoldoende spijsvertering, waarbij men eveneens een onvoldoende werkzaamheid der longen moet rekenen, en verder door verkeerde of ongepaste voeding, waarbij ook ingeademde slechte lucht behoort.
De ziektestoffen in het lichaam nu zijn, evenals alles in de natuur, aan bepaalde wetten onderworpen. Daar zij door de spijsverteringsorganen in het lichaam geraken zullen zij
allereerst het lichaam opvullen en daardoor een normale spijsvertering steeds meer in den weg zijn. Wat voor ons echter verreweg het gewichtigste is om te weten, is dat door iedere aanwezigheid van ziektestoffen in het lichaam ook een abnormale invloed wordt uitgeoefend op des zelfs in- en uitwendige temperatuur.
De verklaring daarvan is zeer eenvoudig. Iedere vreemde stof moet zich in het lichaam hare plaats eerst om zo te zeggen veroveren, want zoveel plaats zij nodig heeft, zoveel lichaamsstof verdringt zij. Dit dringen en verdrongen worden is echter zonder aanzienlijke wrijving der stoffen niet denkbaar. Door deze wrijving ontstaat hitte. Zolang deze wrijving nog niet zeer groot is, zal ook de temperatuur in het lichaam slechts weinig hoger dan de normale worden; zij zal stijgen, zodra de wrijving groter wordt. Bij iedere voortgaande belasting van het lichaam met vreemde stoffen nemen wij echter steeds de volgende verschijnselen waar. De temperaturen in het inwendige van het lichaam nemen toe, terwijl de opperhuid in afwijking met hare normale temperatuur droog en kouder wordt. Een normale huid is steeds vochtig warm op het gevoel. Waarom het hoofd hierop lang een uitzondering maakt, heb ik op blz. 69 verklaard; ook heb ik vroeger reeds gezegd, dat deze afkoeling der huid door hare verstopping met vreemde stoffen ontstaat. De vraag is nu dus nog, hoe geraakten dan deze vreemde stoffen immer bij voorkeur aan de uiterste delen van het lichaam (van het onderlijf af gerekend)? Ofschoon ik dit reeds vroeger verklaard heb wil ik de toedracht van dit verloop nog eens door een duidelijk voorbeeld verklaren.

Indien iemand van ons verlangen zou een bepaalde hoeveelheid water in vloeibare vorm aan de zoldering van een kamer te brengen dan zouden wij dit allen voor onmogelijk verklaren, Zodra wij echter dit water boven een kooktoestel doen verdampen, dan zullen wij waarnemen hoe het water, dat eerst vloeibaar was, nu in den vorm van damp vanzelf naar de zoldering en de uiterste delen der kamer tracht te komen. Het zal niet lang duren of al het water zal verkookt zijn en zich aan de zoldering der kamer bevinden. Indien er fijne gaatjes in de zoldering waren, dan zou de waterdamp daar doorheen dringen en nog hoger stijgen; nu echter blijft hij zo lang onzichtbaar aan de zoldering, totdat er plotseling een koudere temperatuur ontstaat. Deze dwingt hem tot een gedaanteverwisseling; hij moet weder tot zijn vroegeren vorm terugkeren en wij zien hem zeer spoedig in grote droppels aan de zoldering en de muren hangen. Vragen wij ons nu af, waardoor dit mogelijk werd, dan ligt her antwoord voor de hand, dat die veranderingen door de verschillende temperaturen in het leven werden geroepen.
Evenzo is het nu met de verandering der vreemde stoffen in het lichaam. Door hare wrijving tegen het lichaam verwekken zij allereerst vermeerderde warmte en hitte in het lichaam en wel voornamelijk op de plaats van haar ontstaan, het onderlijf. Door deze verhoogde warmte worden de vreemde stoffen in steeds verdun vormen omgezet, totdat zij in den meest verdunden vorm, de gas vorm, evenals de waterdamp er naar streven, zich zo ver mogelijk van haar uitgangspunt naar de uiterste delen van het lichaam te verwijderen. Zolang de huid normaal functioneert, worden de vreemde stoffen door de huidporiën dadelijk als zweet uitgescheiden en er ontstaat geen verdere belasting van het lichaam met vreemde stoffen dus ook geen chronisch ziek zijn. Vandaar de vochtig warme huid bij normale, gezonde lieden. Zodra de huid echter bij te sterke aandrang der vreemde stoffen deze niet meer als zweet uit het lichaam kan verwijderen, begint de belasting van het lichaam met vreemde stoffen en wel zeer natuurlijk het eerst onder de huid en vooral aan de uiterste delen en uiteinden der ledematen, vandaar de koude handen en voeten. Uit haren gas vorm gaan de vreemde stoffen dan weder in vastere vormen over en wij merken nu de vormveranderingen van het lichaam op. Nu is het lichaam natuurlijk niet zulk een holle ruimte als de kamer, maar er bevinden zich overal organen in, die de vrije voortbeweging der vreemde stoffen hinderpalen in den weg leggen. De vreemde stoffen moeten zich langs de verschillende organen voorbij dringen, eer zij tot de opperhuid kunnen geraken. Door dit dringen en schuiven vindt vaak een verhoogde wrijving tegen de organen plaats en dus zijn daardoor aan een groot gevaar blootgesteld. Op deze wijze ontstaan dan de vele verschillende inwendige kwalen.

Bij de bespreking der oorzaken van het ontstaan der ziekte hebben wij gezien, hoe zij onder het aanbrengen van te hoge temperaturen ontstaat en hoe dan langzamerhand in het ganse lichaam de temperaturen veranderen, het inwendige te warm, het uitwendige te koud en te droog wordt. Willen wij nu dezen ziektetoestand genezen, dan moeten wij de weg inslaan, die het aangevoerde voorbeeld ons leerde, want het zijn bepaalde, onveranderlijke natuurwetten, waaraan zowel het lichaam als ook de ziekte onderworpen zijn. Alleen wanneer wij de natuur in haar doen en laten bespieden, kunnen wij den rechten weg vinden. Evenals het nu met het water is, zoo is het hier ook met de ziektestoffen of de ziekte. Zij ontstond tengevolge van verhoogde temperatuur en zij kan slechts verdwijnen, d. i. zich evenals het water weder omzetten en terug bewegen naar haar uitgangspunt, wanneer de tegenovergestelde voorwaarden vervuld worden, dus voortdurende afkoeling en verlaging der te hoge inwendige lichaamstemperatuur volgt. Dat bereiken wij door geen ander middel zo volkomen dan door het wrijfzitbad. Daardoor zijn wij in staat de inwendige te hoge temperatuur uit het lichaam af te leiden zonder dat wij de op zich zelf meestal te koude oppervlakte van het overige lichaam daarbij onnodig mede afkoelen. Zodra het ons echter gelukt, de te hoge inwendige hitte (het brandpunt der ziekte) blijvend af te leiden, dan is daarmede ook de mogelijkheid van het verder ontstaan en de voort ontwikkeling van iedere ziekte voor goed buitengesloten en het lichaam ontlast zich voortaan weder door zijne natuurlijke uitscheidingsorganen van de vreemde stoffen, die eerst naar alle delen van het lichaam heen drongen. De vreemde stoffen echter, die zich in het lichaam reeds afgezet hadden, veranderen hij deze temperatuurwisseling weder van vorm en aanvaarden dan, daar ieder levend lichaam de neiging bezit zich van zijne vreemde stoffen door de natuurlijke uitscheidingsorganen te ontdoen, haren terugweg naar deze uitscheidingsorganen.
Na deze verklaringen zal het iedereen dadelijk duidelijk zijn, waarom ik in zekere gevallen een zo veelvuldig gebruik der baden aanbeveel. Reeds dikwijls heeft men mij gevraagd: waarom moeten wij nu toch driemaal daags baden, terwijl wij vroeger hoogstens eens per week baadden? De beantwoording dezer vraag vloeit uit den aard der zaak zelve voort. Wij slagen er wel dadelijk in, door het wrijfzitbad af te leiden, maar altijd slechts voor korten tijd. Al naar de ziektegevallen, vroeger of later krijgt de vroegere te grote inwendige warmte weder de overhand en plaatst ons voor de noodzakelijkheid, haar op nieuw door het wrijfzitbad af te leiden, want slechts door een permanente afkoeling der inwendige te hoge temperaturen kunnen wij blijvende verbeteringen verkrijgen. Om deze reden moet her wrijfzitbad zo vaak toegepast worden als de temperatuur in het inwendige van het lichaam boven de normale stijgt. Natuurlijk mag men deze regel niet in alle gevallen onbeperkt doorvoeren. Zieken, wier levens- en reactiekracht in het geheel geen genezing meer toelaat, laten een behandeling, die reacties in het lichaam opwekt, niet meer toe, omdat hun lichaam te zwak is.

Wij gaan nu tot het tweede punt over om de werkzaamheid der wrijfzitbaden toe te lichten. Vroeger heb ik reeds gezegd, dat door de wrijfzitbaden de zenuwen en daarmede de levenskracht, d.i. hier de geschiktheid van het lichaam om de spijs te verteren, opvallend versterkt worden. Dat zullen wij echter eerst begrijpen, wanneer wij weten, dat deze levens kracht identiek is met datgene, wat men het spijsverteringsvermogen in net lichaam noemt en waaruit het lichaam zijne levenskracht put. Er blijft ons daarbij tevens nog te verklaren over, waarom wij bij het wrijfzitbad juist de genoemde plaats en geen andere moeten kiezen, om van daar uit de gewenste werking te verkrijgen. Ook dit wil ik eerst door een voorbeeld duidelijk maken. Denken wij ons een machine, b. v. een stoom- of een naaimachine, een watermolen enz., dan zullen wij vinden, dat zonder een bepaalde kracht, stoom, paarden, mensen- of waterkracht, deze machines dood en zonder beweging zijn. Zij worden eerst bruikbaar en beweeghaar, wanneer er een drijfkracht op werkt. Deze inwerking der krachten is echter bij alle machines steeds slechts op één enkel punt aan de machine op volkomen wijze mogelijk, dat weten wij allen. Houden wij onze machines echter niet schoon, laten wij ze inroesten en de olie opdrogen enz. dan zal haar anders zo lichte gang verzwaard worden en dezelfde kracht die eerst in staat was de machine gemakkelijk te drijven, zal nu nauwelijks toereikend zijn om haar langzaam en slepend voort te bewegen. Nu behoort er reeds een veel grotere kracht toe om de machine zo snel als vroeger in gang te houden.
Zo is het nu ook met het menselijk lichaam gelegen. Ook het menselijk lichaam heeft een kracht nodig, die het bestendig voedt. Waaraan ontleent het lichaam die en waaruit bestaat deze kracht, die wij levenskracht willen noemen? Deze kracht put het lichaam uit zijn voedsel, en tot dat voedsel behoren niet alleen spijs en drank, zoals men gewoonlijk aanneemt, maar voor het aanzienlijkste gedeelte ook de ingeademde lucht. Dat dit zoo is, zal ieder dadelijk inzien, zodra wij om de proef te nemen deze krachtbronnen aan het lichaam onttrekken. Ontnemen wij het de lucht ter inademing, dan is het reeds binnen weinige minuten zonder leven, evenals de machine; hetzelfde geschiedt, wanneer wij het zijn voedsel onthouden, alleen sterft het dan niet snel weg. Wij zien dus hoe het lichaam zijne ganse levenskracht slechts uit deze bronnen put en hoe dientengevolge zijne levenskracht alleen van deze bronnen, dus van de voeding moet afhangen.
Welk een geweldige kracht het echter is, die het lichaam uit zijn voedsel vermag te trekken, zullen slechts weinigen in staat zijn juist te begrijpen. Ik wil er daarom uitvoerig over spreken. Nemen wij dus de voornaamste drijfkracht het menselijke lichaam, de atmosferische lucht, dan we wij, dat zij in een bepaalde verhouding uit stikstof en zuurstof samengesteld is. Het is een ontzaglijke kracht, die de lucht juist in deze bepaalde vermenging van zuurstof stikstof bijeenhoudt. Men neme er eens de proef van en trachte de lucht in hare verschillende bestanddelen te ontleden, een poging die zelfs aan onze scheikundigen slechts met geringe hoeveelheden lucht en ook slechts met bijzondere voorzorgen gelukt. Datgene nu, wat voor de chemie zeer bezwaarlijk gaat, volvoert ons lichaam bij iedere ademhaling. De lucht die het lichaam inademt, scheidt het dadelijk door de longen in hare bestanddelen zuurstof en stikstof. De eerste heeft het als voedingsmiddel voor zichzelf nodig en de laatste ademt het weder uit. De geweldige kracht echter, die er eerst toe nodig was, om stikstof en zuurstof in de lucht verenigd te houden, wordt daardoor in het lichaam vrij en door hetzelfde gebruikt. Hoe reiner en natuurlijker de ingeademde lucht is, des te meer levenskracht kan het lichaam er uit trekken.
Een dergelijk proces voltrekt het lichaam met spijs en drank. Door de spijsvertering verandert het de stoffen, die er aan toegevoegd worden, geheel en al en trekt er de bestanddelen uit, die aan hetzelve dienstig zijn. Hoe natuurlijker deze voedingsmiddelen zijn, d. w. z. hoe minder zij uit hun natuurlijke toestand veranderd zijn, des te groter zal de kracht zijn, die het lichaam er voor zichzelf als levenskracht uit trekken kan. Hebben wij b.v. een appel, dan heeft deze een bepaalde vorm en er behoort reeds een aanmerkelijke kracht toe, deze appelstof uit hare natuurlijke voegen te brengen. Koken wij daarentegen de appel, dan verandert zijn ganse vorm, zijn gehele innerlijke wezen in andere stof en de kracht, die oorspronkelijk in hem woonde, wordt vrij. De zoo ontstane appelcompote heeft dan ook nog wel een zekere voedingskracht, maar altijd slechts een gedeelte van de oorspronkelijke kracht van de appel zelf. Juist zoo is het met alle andere voedingsmiddelen der mensen gelegen. In hun natuurlijksten vorm verschaffen zij de mensen ook de grootste levenskracht, en hoe meer men deze producten door koken omzet en verandert, des te geringer is het quantum levenskracht, dat het lichaam er uit kan trekken.
Na deze uiteenzettingen komen wij nu vanzelf tot het inzicht, dat de levenskracht van het lichaam alleen afhangt en het resultaat is van het spijsverteringsmateriaal zowel als van de omstandigheid, of het lichaam in staat is dit materiaal om te zetten of te verteren op de wijze, die voor hetzelve het geschiktste is. (De werkzaamheid der longen reken ik steeds mede bij de spijsvertering.) De zenuwen zijn de geleider dezer kracht, de hersenen en het ruggenmerg haar conductor.
De kracht zelve is een positieve en negatieve, zoals ook uit de verschillende wijzen harer ontwikkeling blijkt. Zo krijgen wij van zelf over de levenskracht van den mens een beeld dat analoog is aan de elektrische kracht. Het lichaam is enigszins aan een galvanische batterij gelijk. Zijn elementen zijn lucht en voedsel en met het zuurmedium der batterij komt hier het speeksel, het maagsap en de long van het lichaam overeen.
Is het lichaam inwendig met ziektestoffen belast, zodat het op een ingeroeste machine gelijkt, dan zal zijn spijsvertering, die daardoor belemmerd wordt, meer de genoegzame levenskracht uit het gewone quantum voedsel kunnen trekken om het lichaam zoveel te doen presteren als vroeger; er zijn reeds groter hoeveelheden voedsel nodig dan voorheen en meestal ook reeds bijzonder prikkelende middelen. Natuurlijk kan dit slechts geschieden ten koste van zijne geschiktheid om de spijzen te verteren. Een normale spijsvertering zal nu steeds meer lijden.
Willen wij nu de levenskracht in het lichaam verhogen, dan kan dit slechts door een middel geschieden, dat de spijsvertering verbetert en vermeerdert. Hel beste middel, dat mij bekend is, zijn echter, naast natuurlijke voeding, de wrijfzitbaden, want deze verbeteren zelfs de slechtste spijsvertering, zolang die nog vatbaar voor verbetering is, in de kortste tijd, zoals geen ander middel dat doen kan, en wel op natuurlijke wijze. De hardnekkigste verstopping, die reeds jaren lang voor geen middel meer wilde wijken, zal door de wrijfzitbaden dikwijls binnen weinige dagen opgeheven zijn, zodat er normale stoelgang ontstaat en behouden blijft.
Evenzo echter als men een machine slechts van uit één punt op volkomen wijze drijven, sterker en zwakker in beweging brengen kan, zo ook kan men op de levenskracht in het lichaam den werkzaamsten invloed slechts van uit dat ene punt uitoefenen, dat ik heb uitgekozen als de plek, waarop de wrijfzitbaden moeten aangewend worden. Natuurlijk moet de door mij gebruikte vergelijking van het lichaam met een machine niet letterlijk, maar slechts figuurlijk worden opgevat, want wij weten immers allen, dat het lichaam geen machine is.
Nu wordt het ons ook duidelijk, waarom de verteerbaarste kost altijd de voedzaamste is en dat de voedingsmiddelen in hun natuurlijke onveranderde staat ook het gemakkelijkst te verteren zijn. Dat verklaart ook het verschijnsel, dat Arabieren, Chinezen en Amerikaanse Trappers met een betrekkelijk geringe hoeveelheid natuurlijke kost de grootste lichamelijke inspanningen kunnen verduren en daarbij gezond zijn, terwijl daarentegen de nerveuze mannen van onze moderne beschaafde maatschappij het viervoudige quantum gekookt en toebereid voedsel tot zich nemen en daarbij toch half zoveel niet kunnen presteren als gene.
Na deze uiteenzettingen zullen wij het wrijfzitbad van een standpunt beschouwen dat het ons in een bijzonder licht doet verschijnen. Ook zal het nu iedereen duidelijk worden, waarom ik op oog- en oorlijden hetzelfde middel met succes toepas, waarmee in andere gevallen mazelen, pokken, cholera enz. genezen. De levenskracht van het ganse lichaam wordt aangewakkerd en wanneer niet juist een zenuwgeleiding verbroken is, dan is het daarbij ook niet mogelijk, dat het ene lid meer, het andere minder opgewekt wordt. Hoe zich een verhoogde levenskracht uit, is den meesten lieden echter onbekend, want dikwijls doen zich daarbij verschijnselen voor, die geheel tegen de verwachting van den patiënt in zijn. Het komt voor, dat rokers na de baden hun sigaar niet meer kunnen verdragen en daaruit besluiten, dat hun maag zwakker wordt, terwijl juist het tegendeel het geval is. Vroeger had hun maag in het geheel niet meer de kracht zich tegen het nicotinegift te verzetten, terwijl zij nu deze kracht verkreeg. Daar waar zich nu door deze baden de zenuwen in het lichaam nog laten versterken, verkrijgt het door deze versterking steeds de kracht de vreemde stoffen, die er zich in bevinden, langzamerhand weder langs de natuurlijke wegen uit te scheiden.
Niemand mag intussen menen, dat door dit middel alle kranken nog genezing kunnen vinden; zoals ik reeds vroeger aanstipte, kan ik wel alle ziekten daarmee genezen, maar volstrekt niet alle zieken. Want waar de levenskracht, dus het spijsverteringsvermogen van het lichaam reeds vernietigd is, waar enkele organen reeds voor het grootste gedeelte verwoest zijn, brengt dit middel wel een verzachting van alle pijnen aan zoals geen ander dit doen kan maar een volkomen genezing is onmogelijk.

Ik geloof, dat niemand mij een andere plaats van het lichaam kan aanwijzen vanwaar uit men op dezelfde wijze op het ganse organisme invloed kan uitoefenen. Maar gelijk niemand vermag te veranderen, dat alle leven van de wisselwerking van zon, lucht en water uitgaat, zoo is ook aan de bovengenoemde inrichting niets te veranderen. De zon oefent haren invloed op onze aarde op een en dezelfde wijze uit, maar de uitwendige verschijnselen dezer uitwerking zijn in ieder klimaat anders. Daar, waar hare werking het moest intens is (in de tropen), is ook de ontvouwing van het leven het grootst en het afwisselendst, in tegenstelling met het noorden, waar plantengroei en dierenwereld steeds geringer worden. Evenzo zijn de werkingen der wrijfzitbaden verschillend al naar de gesteldheid der individuen en hunne nog aanwezige levenskracht, bij de een sterker, bij den ander geringer. Maar zij zijn het beste middel, dat mij bekend is, om het ganse organisme blijvend te versterken en te bezielen."

Praktische aanwijzingen.

Voor Vrouwen:
De foto spreekt voor zich zelf.
Indien je niet de beschikking hebt over een bidet is het volgende een oplossing:

Koop een plastic teiltje dat in de toiletpot past.
Maak een plankje dat je daarop kunt leggen.
Maten van het plankje: ca. breed 50 cm, diep 30 cm. De hoeken van het plankje afronden anders drukken de punten in je dijbenen.

Je kunt nu op je gemak je ontgiftend zitbad nemen. Je kunt zelfs op je knieën een boek leggen zodat je onderwijl lekker kunt lezen. De 10 tot 15 minuten zijn dan zo voorbij.

Voor mannen:
Het eenvoudigste is, indien de wastafel op kruishoogte is, om de wastafel vol met water te laten lopen. Je kunt dan de penis over de rand van de wastafel hangen en zo vanaf je schaambeen naar het uiteinde van de penis strijken. Is je wastafel te hoog, dan kun je eventueel een vlondertje maken waarop je kunt staan, zodat je op de juiste hoogte kunt komen.

Terug naar boven

Deze site is gemaakt door Judith.                                Laatst bijgewerkt: 1 september 2007